Afl. 1 – Niemand weet


Maandagochtend. 08:09 uur.

De C-vleugel van het Brinker College ruikt naar natte jassen, te veel deodorant en iets wat vroeger misschien een boterham is geweest. Ergens in een kluisje zingt een telefoon. Niemand haalt hem eruit.

Cas loopt de gang in met zijn rugzak op één schouder en zijn agenda open in zijn hand. Niet omdat hij iets opzoekt. Gewoon omdat het er serieus uitziet.

Hij stopt bij kluisje 0.

Het hangt tussen kluisje 847 en kluisje 849, grijs en gedeukt, alsof het zich schaamt. Technisch gezien bestaat het niet. Er staat geen naam op, geen nummer in het systeem. De andere kluisjes in de C-vleugel zijn splinternieuw — glanzend blauw, met een NFC-lezer aan de zijkant. Je opent ze met je telefoon. Heel modern, heel handig, totdat je telefoon leeg is.

Kluisje 0 heeft geen NFC-lezer. Die is kapotgegaan bij de installatie, samen met het deurtje dat sindsdien scheef hangt — net scheef genoeg om er een briefje door te schuiven. Wat er verder mis is gegaan weet niemand precies. Het staat ergens op een lijst. Aan de zijkant zitten twee oogjes met een hangslot. Cijferslot. Code 6767. Cas heeft die oogjes zelf geboord, samen met meneer Peeters van de conciërgerie. Meneer Peeters had gezegd: “Als je het maar netjes houdt.” En toen had hij de boor aangegeven.

Dit is kluisje 0. Het officiële brievenbusje van de leerlingenraad van het Brinker College. Het enige kluisje op school dat je niet met je telefoon opent.

Cas draait de code. Klikt het slot open. Trekt het deurtje open.

Er ligt één enkel velletje papier.

Hij denkt meteen: Ways.

* * *

Ways had drie weken geleden een levensechte nepdrol in kluisje 0 gelegd. Tracey had het deurtje opengetrokken, de drol in haar hand gekregen en zo hard gegild dat mevrouw Janssen vanuit lokaal C12 de gang op was gekomen.

Ways had de hele dag gelopen alsof hij nergens van wist.

Cas vouwt het velletje open.

Geen tekening. Geen grap. Een screenshot.

Een screenshot van de klassenapp van 4B.

En daarin staat:


Repelsteeltje_45603 — gisteren, 23:47

Niemand weet, niemand weet…
Wie morgen zijn huiswerk vergeet.
Jij wel, Daan — en dat is prima,
want meneer De Groot heeft zelf geen schema.
-<3


Cas leest het twee keer.

Dan leest hij wat eronder staat, met de hand geschreven, in kleine blokletters:

DIT KLOPTE. DE SO GING NIET DOOR. HOE WEET HIJ DIT?

Zijn linkerooglid trilt. Dat gebeurde altijd als er iets in hem klikte — goed of slecht. Izza noemde het zijn “aan-knop”.

* * *

Cas staat nog steeds bij kluisje 0 als Tracey de hoek om komt. Ze heeft een smoothie in haar hand die groen is op een manier die niet lekker kan smaken.

“Je kijkt alsof je een onvoldoende hebt gehaald,” zegt ze.

“Lees dit.” Hij geeft haar het velletje.

Ze leest. Ze fronst. Ze leest nog een keer.

“Repelsteeltje_45603.” Ze kijkt op. “Wie is dat?”

“Geen idee.”

“Zit die in onze app?”

“Nee. Dit is van 4B.”

“Hoe kom jij aan een screenshot van de app van 4B?”

“Iemand heeft het in het kluisje gestopt.”

Tracey kijkt naar het velletje. Dan naar Cas. “En de SO van De Groot ging echt niet door?”

“Ik ga het na.” Cas pakt het velletje terug en stopt het in zijn agenda. “Zeg maar niks tegen de anderen.”

“Waarom niet?”

Hij denkt aan Ways. Aan de nepdrol. Aan de manier waarop Ways altijd kijkt alsof hij iets weet wat jij niet weet.

“Gewoon. Nog niet.”

* * *

De SO van meneer De Groot was inderdaad niet doorgegaan.

Cas checkt het tussen de eerste en tweede les. Hij vraagt het aan iemand van 4B die hij kent — Kevin, die altijd bij de automaten staat — en Kevin zegt: “Ja man, hij was ziek of zo, de invaller wist ook niks.”

Cas staat bij de automaten en staart naar de knopjes.

Hoe weet Repelsteeltje_45603 dat een leraar ziek wordt?

Hij drukt op het knopje voor warme chocomel. De machine maakt een geluid alsof ze erover nadenkt. Dan spuugt ze een bekertje uit dat voor driekwart leeg is.

Niemand weet, niemand weet…

Cas pakt zijn telefoon. Opent de leerlingenraad-app.

Cas: Vergadering. Vandaag. Kluisje 0. 12:30.

Hij verstuurt het. Opent dan “Waarom App Je?” — de vriendengroep die Ways ooit had aangemaakt. Hij had lang getwijfeld tussen “Ik Ga Weg” en “Geen Groepsnaam”, maar vond uiteindelijk dat de vraag beter bij de groep paste.

Cas: Ways. Als dit van jou is, is het niet grappig.

Drie seconden later:

Ways: ???
Ways: Wat is niet grappig
Ways: Cas
Ways: CAS

Cas stopt zijn telefoon in zijn zak.


Klik hier om een pdf-versie te downloaden of te lezen. Heb je moeite met lezen? Download dan de versie in Open Dyslexic — een lettertype dat speciaal is ontworpen om lezen makkelijker te maken.


Ontdek meer van kluisje0.nl

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven